viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

geluk zit in een klein blikje

geluk zit in een klein blikje

blikje.jpg

Vanmorgen ging ik hardlopen en toen ik de deur achter me dicht deed, kwam mijn huisgenoot aangefietst. Doorgehaald. Het fenomeen doorhalen is een prachtig iets waar ik sinds kort mee geïntroduceerd ben. Ik was veertig uur wakker. Met hulp van wat voor hande was, stal ik de nacht en maakte ik er een hele lange dag van. Ik ging om half twaalf slapen, terwijl ik de dag ervoor om acht uur op stond. Ik besloot een maand niet te drinken. Niet omdat dat doorhalen nou zo'n zware tol had geëist op m'n lichaam, ik kan blijkbaar tegen een stootje, maar omdat ik me er niet meer goed bij voelde. Drank is een dief. Het steelt je gedachten. Je geweten. Je gêne. En een dag later krijg je naast een paar schaamtevolle schimmen van herinneringen en een krap saldo nog een paar klappen op je kop na. Eigenlijk is een avond dronken worden het geluk van morgen stelen en ik ga mezelf niet meer beroven.

Dat dacht ik tenminste. Want ik ben nu een week sober en ik ben niet gelukkiger. In tegendeel. Ik was dit weekend op een huisfeest aan de cola en ik durfde een mooi meisje alleen maar aan te kijken. Daar blijf je dan, door gebrek aan roes, een paar dagen mee lopen. Je bent opeens bewust en zelfbewust. In het dagelijkse leven goede kwaliteiten maar niet op zaterdagnacht om drie uur. Door niets te gebruiken ga je meer nadenken. Al is het eigenlijk logischer om te zeggen dat je door drank minder gaat nadenken.

Ik sloeg vriendelijk een biertje af die avond en er werd naar Ronnie Flex geluisterd. Ronnie die waarschijnlijk ook geen zin meer heeft in bier. Omdat een paar jongens met een paar biertjes op beter denken te zijn dan zonder. Ik kan me voorstellen dat je na je zestiende biertje denkt: ‘ik gun hem aan een ander’. Maar wat ik me niet kan voorstellen is dat je na je zestiende biertje vergeet wat fatsoen is. Ik kan me voorstellen dat Ronnie Flex niet de muziek maakt die jij leuk vindt. Maar ik kan me niet voorstellen dat je dan naar zijn optreden gaat kijken.

Ik heb Ronnie één keer ontmoet. Backstage op Lowlands vorig jaar. We hadden allebei een biertje te veel op en we genoten van de roes. Het was misschien m’n zestiende, maar misschien ook wel mijn zeventiende. Ik pakte er nog twee. Gaf er één aan Ronnie. We lieten onze blikjes tegen elkaar kletteren en namen allebei een grote slok. Ronnie keek naar zijn blikje, aarzelde even, keek toen naar mij en zei: ‘hier word ik nou echt gelukkig van’.

Geschreven door Mikel van den Boogaard

 

Beeld: Steve Gallagher Photography

een fles rood met berlijnse designer susi hinz

een fles rood met berlijnse designer susi hinz

schoonheid is een bitch

schoonheid is een bitch