viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

gezond ijdel zijn is geen zonde

gezond ijdel zijn is geen zonde

amaal-said2.jpg

Het Christendom had wat de ZEVEN ZONDEN betreft genuanceerder mogen zijn. Sowieso schort er nogal veel aan religie, maar ik wil het nu niet hebben over mijn atheïsme. Wel over mijn ijdelheid. Als scholier hoorde ik pubermeiden zeggen: “Oh, zij is zó arrogant!” en “Zij denkt echt dat ze wat is of zo.” Ik kan me niet indenken dat er volwassen vrouwen zijn die terug verlangen naar deze tijd.

Zelfverzekerdheid is een fenomeen dat ik pas sinds een jaar of twee ken, en ik vind mezelf nu een leuk mens. Mooi zelfs! Maar dan hoor ik opeens die stemmen weer van de meiden op de middelbare school. Geld ik nu als arrogant, omdat ik mezelf een knappe vrouw vind? Ben ik ijdel, omdat ik bijvoorbeeld naar de sportschool ga om mijn slanke lijn te behouden? Is ijdelheid dan per definitie slecht?

Een antwoord hierop kreeg ik toen er bericht kwam over een onderzoek van psycholoog Vivian Diller, waaruit blijkt dat ‘ijdeltuiten’ vaak lekker in hun vel zitten en beter voor zichzelf zorgen. Volgens Diller is de schade van ijdelheid hierdoor beperkt, zolang het binnen de perken blijft en niet blindelings verandert in narcisme.

Ik zal niet ontkennen dat ik mezelf ’s ochtends na het douchen in de spiegel bekijk, om even te checken of alles nog op z’n plek zit. Daarna vindt in vijf minuten mijn ritueel in de badkamer plaats (tandenpoetsen, dagcrème, mascara) en voordat ik het huis verlaat controleer ik in de gang of er niet make-up of etensresten op plekken zit waar het niet hoort. De rest van de dag word ik nog wel eens verrast met mijn reflectie, bijvoorbeeld in een ruit van een tram of een winkel, maar dat was het wel zo’n beetje. Ik heb geen spiegel bij de hand en mijn telefoon uit 2011 heeft geen selfie-camera, wat ik niet beschouw als een gemis.

Als ik reflecteer op mijn handelingen, denk ik dat mijn ijdelheid geen negatieve uitwerking heeft op anderen. Wat het wel doet, is mij op bepaalde momenten EEN SPIEGEL voorhouden: ‘Zou je nu wel die sigaret roken? Heb je niet genoeg wijn gedronken vanavond?’

Ik voel me nooit BETER of te goed voor een ander als het puur om uiterlijk gaat, en daarmee ben ik volgens mij gezond ijdel. Tegenwoordig voel ik me ook niet MINDER als ik met een vrouw in aanraking kom met de meest symmetrische jukbeenderen ooit. Gelukkig maar, want anders had ik een probleem hier in Amsterdam, waar het stikt van de vrouwen die een modellencarrière najagen.

Door wie ik me nog wel klein kan voelen zijn schrijvers. Als Connie Palmen voorbij loopt of als ik naar een interview zit te kijken met Tommy Wieringa, ja, dan voel ik me heel even klein. Totdat ik de moed weer verzameld heb om achter mijn laptop te gaan zitten en te denken: ook als (aspirant) schrijfster mag je er best zijn, Elanur.

Geschreven door Elanur Colak

 

Beeld: Amaal Said

'wij' en 'zij'

'wij' en 'zij'

waarom pokémon go mijn literaire vorming verstoort

waarom pokémon go mijn literaire vorming verstoort