viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

waar is wally?

waar is wally?

wally.jpg

Doodnormale doordeweekse dag. Met tegenzin sleuren we elkaar de Kalverstraat in. Ik vertel een verhaal over afgelopen weekend. Het duurt niet lang of ik praat tegen een vreemde. Een Limburger kijkt vragend naar links. Zijn blik vraagt me of ik schizofreen ben. Waar ben je nou?

Denk ik schreeuwend, nog net niet hardop. Mijn armband haakt vast aan een H&M trui die uit een plastic tas vol nieuw gekocht polyester puilt. “Keep away from fire”, met heel veel uitroeptekens. Je wordt vooruit geduwd in de stroom terwijl ik blijf haken. We spelen verstoppertje in de menigte alleen vergaten we af te tellen. Je streepjesshirt eerder zo opvallend vaagt weg in de massa als een kameleon. Ik zie politie in de weer met rood en wit lint. De straat gaat dicht.

Wat is er nou?

Ik besluit stil te staan en de situatie even panorama te bekijken. Gillende kinderen. Geef ze eens ongelijk. Vrouwen die aan mannenarmen trekken: nog één winkel “plieeeees”. Mannen die driftig aan een sigaret zuigen in het winkelportier. Beveiligers gaan zo dicht mogelijk bij de uitgang staan voor voldoende zuurstof. Ik kijk terug de straat in en trechter mensen met mijn ogen. Ik zie je staan, verdomme, hou dit vast. Je kijkt moeilijk om je heen, ik zie het vanuit de verte alleen kan ik er niet bij. Een Chinees gezin passeert.

Ik ben je weer kwijt.

Daar gaan we dan, Waar is Wally, the real life edition. Ik kijk elk steegje in om zeker te weten dat je daar niet bent gaan schuilen. De bekende Kalverstraat-mixtape echoot luid en duidelijk door ieders trommelvlies. Draaiorgels, schreeuwende kinderen, Limburgs, Engels, Fries en wat zacht ge-roekoe van duiven met schijt. Voor niks bang zijn, het zijn maar mensen.

Wat doen we hier?

Iedereen loopt slechts om het lopen. Om te kopen in die ene straat. Ik loop zonder te stoppen. Tot ik geen mens meer zie dat enkel nog gezien kan worden. Ik stop en neem plaats aan de gracht. De gracht waar geen mensen zijn maar boten varen. De gracht waar stilte het enige geluid is en waar je vallende steentjes in het water horen kan. Ik voel een hand op mijn schouder.

Daar ben je.

Natuurlijk wist je me hier te vinden. Je zegt we gaan, en daar gaan we. Hand in hand lopen we de gracht af. Precies de andere kant dan de kluit uit.

Daar is Wally.

Geschreven door Ami Keita

Beeld: Pedestrians, by Unkown

de toekomst bestaat niet

de toekomst bestaat niet

het quasi-feministische pussyalbum van poyraz tezcan

het quasi-feministische pussyalbum van poyraz tezcan