viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

samen één in de straten van new york

samen één in de straten van new york

liannesstuk.jpg

Een week geleden zag ik in het Whitney in New York een kunstwerk van Annette Lemieux. Left Right, Left Right: een rij opgeheven vuisten, een united front, dat solidariteit en politiek protest symboliseert. Het maakte indruk. Van welke beweging was ik onderdeel? Zonder antwoord maakte ik een foto. Een week later liep ik mee in een menigte scanderende mensen en moest ik moeite doen mijn opwellende tranen weg te slikken. Duizenden generatiegenoten, vuisten in de lucht. Trump was de avond ervoor tot president verkozen.

De dag van de Amerikaanse verkiezingen stond ik op met zenuwen die de rest van de dag in mijn onderbuik zouden knijpen. ‘s Avonds, in een café vol New Yorkers, voelde de live-uitzending als een soort surrealistische spelshow. Het zou toch niet..? Het kan niet. En ja, het gebeurde. Het ergste scenario werd werkelijkheid. Ongeloof, verslagenheid. Er waren tranen, er werd geschreeuwd, en de volgende ochtend voelde de lucht tijdens mijn subway commute naar Manhattan nog bedompter dan normaal. Een jazzartiest op het perron probeerde met America the Beautiful te verzachten. Tevergeefs.

Woensdag gingen New Yorkers met duizenden tegelijk de straat op. Al kon ik nog niet helemaal bevatten wat er was gebeurd, ik wilde iets doen. Die avond zal ik nooit meer vergeten. Troostende borden met “In solidarity”, “Love Trumps hate”, “Don’t lose hope” staken boven de menigte uit. Mensen die hand in hand het verkeer tegen hielden. Met elkaar in gesprek gingen, elkaar troostten. De straten van deze overheersend democratische stad werden gevuld met het geluid van “My body, my rights”, “Black lives matter” en “Gay rights are human rights”. Duizenden stemmen, samen één.

Een tijd terug vroeg een ouder iemand me waarom onze generatie niet meer protesteert zoals dat vroeger gebeurde. Verborgen we ons allemaal achter onze computer en smartphones? Nee, eergisteren werd me duidelijk dat we wél zullen opkomen voor onze idealen en daarvoor bereid zijn de barricades op te gaan. Alleen liken en delen is niet meer genoeg. Niet als het zo ver heeft kunnen komen als nu.

En hoe nu verder? Vrouw, transgender, gay, Moslim, gehandicapt, Afro-American, Latino — naast elkaar staan no matter what, dat is volgens mij de ultieme vorm van dagelijks protest. Samen fundamenteel staan voor inclusiviteit, compassie, ruimdenkendheid en vrijheid. En daar naar handelen. Ik weet bij welke beweging ik hoor.

de muzes van sella molenaar op papier

de muzes van sella molenaar op papier

een kritisch modisch gesprek met zazi vintage in berlijn

een kritisch modisch gesprek met zazi vintage in berlijn