viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

geluk door een roze bril

geluk door een roze bril

roze.jpg

Ik haal een glaasje water in de keuken. Mijn oma, opa en moeder lunchen in de kamer. Er is nog één kaneelbroodje en mijn opa en oma willen die allebei even graag. Ze kibbelen erom. Mijn oma houdt vol dat mijn opa al 3 broodjes gegeten heeft. Mijn opa roept: “Twee!”. Mijn opa plaagt mijn oma, omdat hij na 40 jaar huwelijk weet dat dat kan. Mijn opa en oma zijn meer dan 40 jaar samen en kibbelen om het laatste kaneelbroodje. Mijn moeder moet er om lachen. Ik besef hoeveel ik op mijn opa lijk en glimlach onnozel. Ik voel me gelukkig. Gelukkig zijn lijkt iets wat met de jaren komt na hard werken en weinig slaap. Geluk hebben voelt als een kansberekening - het is maar een vreemd fenomeen. Geluk is in mijn ogen niets meer dan het kunnen genieten. Geluk is geen finish, het is een start. Het is een manier van benaderen. Ik weet dat het gemakkelijk klinkt om dit te zeggen en dat is het ook. Ook voor mij was het lang erg moeilijk om gelukkig te zijn. Ik kon ergens heel erg blij mee zijn, maar voldaan was een groot woord. Het deed me te weinig. Niet dat er te weinig fijne dingen op mijn pad kwamen toen. Maar ik nam simpelweg niet de tijd mijn dagen door een roze bril te bekijken. Je kunt ergens namelijk pas gelukkig mee zijn, als je gelukkig bent.

Het is voor mij gemakkelijk om mezelf dingen wijs te maken. Ik analyseer mezelf en mijn handelingen regelmatig en probeer dan ook constant te veranderen. Er is immers altijd wel iets dat beter kan. Je hoort me in gesprekken met anderen dan ook gestaag beweren dat dingen beter kunnen. Ik denk dat ik wel wat minder verlegen mag zijn, soms zelfs een complimentje mag aanvaarden. Want: constante verbetering betekent echter ook dat je nooit écht gelukkig bent. Toch neem ik het maar voor lief - ik heb vrede met mijn ontevreden (lees: ik laat mijn ego varen).

Daarom kocht ik laatst een fictieve roze bril en sindsdien bekijk ik er de wereld door. Ik heb het bonnetje weggegooid, de bril hoeft niet meer terug. Mijn leven is vanaf nu leuker, mooier en een stuk gemakkelijker. Dat is mijn conclusie.

Geschreven door Kelly van den Bosch

Beeld: Vitra Campus

stilte om te functioneren

stilte om te functioneren

waarom mensen moeten stoppen met vragen of ik kinderen wil 

waarom mensen moeten stoppen met vragen of ik kinderen wil