viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

ik stem voor een vrouwenquotum

ik stem voor een vrouwenquotum

leacolombo.jpg

Aankomende verkiezingen mag ik voor de tweede keer stemmen op een politieke partij die mijn belangen gaan behartigen in de tweede kamer. De eerste keer, all the way back in 2012, heb ik op GroenLinks gestemd. Ik zal ook niet doen alsof dit betoog een objectieve waarneming is van ons politieke landschap, want ook dit jaar zal ik op GroenLinks gaan stemmen en wel om een specifieke reden: het vrouwenquotum voor de Tweede Kamer. Het vrouwenquotum werd tijdens een meet up – compleet met Jesse hemzelf – in Leiden gepresenteerd. Ik was er bij, heel toevallig, en mijn huisgenootje keek een beetje semi-beschamend toen ik tijdens het presenteren van dit plan nogal hard mee joelde. Toch zijn er partijen die denken dat een quotum, of anoniem solliciteren, niet helpt. Mark Rutte noemt het in een interview met Vice zelf de slechtste maatregel ooit, want volgens onze minister-president moet je ergens worden aangenomen om wat je kan en niet om wie je bent. Ik vind dit eigenlijk best ironisch, want wat is er nou idealistischer dan denken dat je in deze wereld niet wordt beoordeeld op je uiterlijk, huidskleur of afkomst?

Wat ik hiermee wil zeggen is dat er in onze samenleving een bepaalde norm is opgesteld. Deze norm houdt in dat wij een bepaald beeld en verwachtingspatroon hebben, ook, of juist, als het aankomt op werk of politieke vertegenwoordiging. Want waar denken wij bij als we denken bij het woord politicus? Of wetenschapper? Of CEO? Waarschijnlijk een blanke, heteroseksuele man. Volgens Rutte moet je dus gewoon blijven solliciteren en zal je dan vanzelf een baan vinden, net zoals dat sommige mensen vinden dat we moeten stemmen op ‘de beste’ en niet per se op een vrouw.

Naast de meetup heb ik verschillende debatten gekeken en live een, door een overkoepelende organisatie voor Leidse studentenverenigingen georganiseerd, debat bijgewoond. Juist bij wat ik bij deze debatten aanschouwde, bevestigt voor mij dat het quotum van GroenLinks meer nodig is dan wij willen toegeven. Zo werd tijdens het Leidse debat door mediators Jort Kelder (daar wordt natuurlijk al meteen een lekkere toon mee gezet) en Guido Marchena commentaar vrij apart omgegaan met de dame van SP. Naast het veelvuldig in de rede vallen en onproportioneel scherpe opmerkingen door Kelder tijdens het debat zelf, werd er luidkeels commentaar gegeven nadat de dame in kwestie haar jasje na een korte pauze had uitgedaan. Laat ik het ook maar niet hebben over de eerste vraag die Partij voor de Dieren-lijsttrekker Marianne Thiemen voor haar kiezen kreeg tijdens het Carré-debat: welke van de aanwezige mannelijke lijsttrekkers zij dan toch het leukste vond. Key-informatie, al zeg ik het zelf. Nu kun je van types als Kelder het nodige verwachten, maar wat mij nog het meeste schokte waren de reacties van een compleet meisjesdispuut achter mij. Hetzelfde moment dat de debatleiders het nodig vonden om een opmerking te maken over de blote schouders van de SP-mevrouw, begon er achter mij een grootschalig commentaar dat varieerde van: “Jee-zus” tot “Oh, en nu gaat ze het zeker zo proberen”.

Het moraal van dit verhaal lijkt me al duidelijk: blijkbaar is niet alleen politiek- en media-Nederland nog niet gewend aan een vrouw in de politiek, maar ook de mensen om mij heen lieten merken dat een vrouwelijke politicus nog zeker niet de norm is.

Beeld: Lea Colombo

op naar een sociale permacultuur

op naar een sociale permacultuur

olga kortz en haar fictieve wereld van wrange liefdesverhalen

olga kortz en haar fictieve wereld van wrange liefdesverhalen