viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

op naar een sociale permacultuur

op naar een sociale permacultuur

perm.jpg

Anno 2017 worden we ons steeds bewuster van het belang van maatschappelijke discussies over onderwerpen als duurzaamheid, onze lichamelijke gezondheid en psyche. Tegelijkertijd belanden we massaal in de quarter life-crisis, en willen we vooral meer in ‘het nu’ leven. En voelen we ons genoodzaakt niet alleen ons eigen leven positief te regisseren, maar ook de wereld waarin we leven een stukje mooier te maken. Beetje bij beetje komt het ‘grotere geheel’ in zicht, schieten jonge, vooruitstrevende initiatieven als paddenstoelen uit de grond, en focussen ook bestaande merken zich op ethischere werkwijzen. Al sinds 1973 wordt er dan wel gecarpoold om uitlaatgassen te verminderen, maar tegenwoordig komen ook steeds meer eigentijdse initiatieven bovendrijven; lees: Thuisafgehaald, een initiatief om geen eten te verspillen door een bordje bij de buurman te gaan eten, en kledingruilparty’s als Krijg de Kleren waarbij er kleding wordt geruild, in plaats van dat het in een hoek van je kast verdwijnt.

Tóch lijken we in een maatschappij te leven waarin we de druk voelen alles alleen te willen doen. ‘The Independent’-mentaliteit; wij doopten ‘m om tot de beyoncé-mentaliteit. We voelen ons zwak als we om hulp roepen, of denken er simpelweg niet eens meer aan. Door deze vorm van individualisme raken we steeds meer van elkaar verwijderd. Want zeg nou zelf: hoe vaak bellen we elkaar eigenlijk nog op om onze problemen met elkaar te delen? Ons instinct roept dat we het zelf wel kunnen oplossen.

We willen veel, maar gemakkelijk is het als vanzelfsprekend niet altijd. Om dat lang gekoesterde individualisme meer naar de achtergrond te verplaatsen, zullen we goed en effectief samen moeten werken, en het besef moeten krijgen dat we élkaar nodig hebben: leven volgens een sociale permacultuur. Want onze wegen hoeven niet te scheiden bij het eerste minuscule spoortje van sociaal ongenoegen.

Een sociale permacultuur; deze combinatie van woorden doet je hersenen waarschijnlijk ietwat kraken en laat een lichte hoofdpijn achter. En dat is begrijpelijk. De eerste keer dat ik de woorden las, vervormden mijn hersenen het laatste woord in ‘spermacultuur’ en raakte ik – zij het positief - verward. Genoeg reden om eens dieper in dit onderwerp te duiken.

De sociale permacultuur is holistisch, universeel, en voor iedereen met elke culturele achtergrond, toepasbaar. Werp dus voor één keer nog eens een blik op die goede voornemens van je. Diep vanbinnen weet je wel hoe we het leven, onze samenleving moeten inkleuren. Het enige wat je hoeft te doen is je handen in die van degene naast je verstrengelen.

Ik ben dan geen antropoloog, maar ‘zelfzuchtigheid’ en ‘de wereld willen verbeteren’, gaan helaas niet samen. Dus stel ik graag voor om deze tegenpolen even te parkeren, en terug te gaan naar de basis. Op naar die sociale permacultuur, zodat we de handen ineen kunnen slaan en samen de zon en neerslag tegemoet kunnen.

Door: Gabriela Petralia Beeld: Matthew Tammaro

 

laat de toekomst licht zijn

laat de toekomst licht zijn

ik stem voor een vrouwenquotum

ik stem voor een vrouwenquotum