viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

ik ben alleen en ik meen het

ik ben alleen en ik meen het

‘Je vergist je. Als ik zo ben, dan zijn nog veel meer mensen zo.’ Reza wist dat haar zus gelijk had. Dat was precies wat haar zo had tegengestaan aan het wonen in de stad. Alle mensen leken verschillend, maar uiteindelijk waren ze allemaal hetzelfde. Het verveelde haar. Ze verlangde naar een eenvoud die niet anders pretendeerde te zijn, geen goedkeuring zocht; wolken, gras, schapen, geiten, vogels, wandelaars, de sloot, modder, loslopende honden. Ze had liever een duidelijk beeld dat steeds veranderde dan een complex beeld dat altijd hetzelfde bleef.’

Een passage uit het korte verhaal van Maartje Wortel met de titel ‘Iemand die het meent’, uitgegeven in de bundel ‘Tien’ door Das Mag. Korte verhalen hebben de laatste tijd mijn fascinatie gegrepen. Korte verhalen zoals die van Maartje Wortel. Ze zijn scherp, pakken [snel] je aandacht, maar laten die daarna ook snel weer los. Je wordt alleen gelaten met een fantasie over een verhaal dat je wil grijpen, maar wat niet lukt. Je kunt niet verder kijken dan de woorden, dus moet je zelf de letters kiezen om je fantasie grijpbaar te maken. Door het te vertalen naar een gevoel. Naar jouw versie.

Dat deed ik. Ik was Reza. Reza was niet eenzaam, zoals haar zus haar dacht te vertellen, maar heeft er voor gekozen alleen te zijn. Ik fantaseer vaak over het alleen zijn, het echt alleen zijn. Alleen zijn is niet hetzelfde als je alleen voelen. Voor mij is alleen zijn het zijn op een plek waarvan soms niemand weet dat jij daar op dat moment bent. Het is het zijn waarbij de verbinding met het niets groter is dan de verbinding met het alles. Het niets als de natuur en het alles als de afleiding. Afleiding van wat echt belangrijk is: jijzelf en je omgeving. Je hoofd en hart in je omgeving: je lichaam. Als je alleen bent, zijn je hoofd en hart daar. Omdat er geen goedkeuring nodig is. Niet van de vogels, het zand tussen het gras of de wolken als je gedachten voorbijgaand met de wind.

Reza en ik, Reza en Reza. We lieten de stad achter ons, het licht dat de sterren overschaduwt, de geuren die de wind verstikken en het vuil, dat gelukkig al van onze laarzen was verdwenen voordat we in ons weiland aankwamen. We woonden in een caravan. We reden er nooit mee, maar het idee dat we er ieder moment mee zouden kunnen vertrekken gaf ons al een fijn gevoel. Het gevoel van ruimte. We hoefden immers ook niet ver te gaan. De stad was ons vakantieland. Omdat vakantie niet mooier moet zijn dan de werkelijkheid, maar de werkelijkheid net zo mooi als de verandering.

 

‘Liever een duidelijk beeld dat steeds veranderde, dan een complex beeld dat altijd hetzelfde bleef.’

Geschreven door Flora de Vries Beeld door Bert Danckaert / Simple Present, 2011

Het is boekenweek, en daarom deelt de komende week om de dag een schrijver van ons zijn of haar favoriete passage. De boekenweek duurt van 25 maart t/m 2 april en heeft het thema ‘verboden vruchten’.

ik ben naamloos

ik ben naamloos

geel van de tuinslang en blauw van de lucht

geel van de tuinslang en blauw van de lucht