viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

een visuele opstapeling van inspiratie of irritatie

een visuele opstapeling van inspiratie of irritatie

Ik sta op een hoop. Een hoop van beelden temidden van het fotografiemuseum, Foam in Amsterdam. Een hoop, die tegelijkertijd mooi en lelijk is. Van een afstand lijkt het net een vuilnisbelt, maar het is allesbehalve vuilnis. Het is een berg van foto’s gemaakt door de Japanse kunstenaar Daisuke Yokota. De Japanner stak de afdrukken van zijn eigen installatie in brand op een verlaten bouwterrein in China en legde dit vast met zijn camera. Vervolgens recyclede hij dit alles tot deze berg, de installatie Vomit, waarmee hij verwijst naar de oneindige massa van het universum. Nu ik op deze installatie in een museum sta, vraag ik me af of wij allemaal niet constant op een hoop van oneindige beelden staan. Iets wat als inspiratie zou moeten dienen, lijkt ons soms eerder op te slokken. We worden er door omringd; van schreeuwende reclameborden tot trams met postcodeloterij-reclames. En daar stopt het niet, want zodra we onze telefoons of laptops openen, stapelen de beelden zich op. Een opstapeling die niet alleen met het aanbod te maken heeft, maar ook met het feit dat we het zelf opzoeken.

Velen zullen het non-stop scrollen door de Instagram-feed en Facebook-wall herkennen, maar kunnen we ook verklaren wat die beelden met ons moeten doen? Moeten ze ons triggeren? Kúnnen ze ons überhaupt nog triggeren als we er non-stop door zijn omgeven? Of zullen ze uiteindelijk uitmonden in een visualisatie van verveling of irritatie? Eén ding is zeker: we gunnen onze ogen geen rust meer en lijken de overvloed aan beelden maar normaal te vinden. Ook ik maak me hier uiteraard schuldig aan. Je kunt me dan ook dagelijks uittekenen met een laptop voor mijn neus, met rechts daarvan mijn iPhone, terwijl ik aandachtig naar DWDD kijk.

Ongeacht dit bewustzijn weet ik niet of ik me van al die beelden om mij heen kan én wil afsluiten. Moet ik mijn eigen beelden zien als een berg vuilnis en dat dit het fundament is van wie ik ben? Of moet ik het zien als een mooie berg beelden, die ik in mijn leven heb verzameld en nog steeds verzamel? Misschien moet ik de berg mooi en lelijk tegelijk vinden.

En misschien mag ik er dan nog sterker van bewust worden wanneer deze visuele stapel een mooie opstapeling is, of een lelijke afvalhoop dreigt te worden.

 

Beeld door Cathelijne Blok

nietszeggende tikken van de klok

nietszeggende tikken van de klok

eurocentrisme en de ‘doe maar normaal’ cultuur van nederland

eurocentrisme en de ‘doe maar normaal’ cultuur van nederland