viewmodel.jpg

wie zijn we

VW mag is gecreëerd door
The View Concepts:
de broedplaats voor nieuwe perspectieven op dagelijkse dingen.
Online, offline en live.

nietszeggende tikken van de klok

nietszeggende tikken van de klok

Minutenlang staart ze me aan, ze zegt niks. Bij ieder ander zou ik ongemakkelijk worden, wegkijken en blozen. Bij haar niet. Haar blik is waterig en leeg. Elke keer als ik haar bezoek lijkt het leven haar iets meer te hebben verlaten. Maar zij verlaat het leven niet. Ze wil me iets vertellen, zoekt naar vergrendelde letters en woorden ergens in haar bovenkamer. Haar gedachtes kunnen de weg naar mij niet vinden. Ik glimlach als teken dat het goed is. Dat ik het fijn vind om aanwezig te zijn, ook zonder dat we iets zeggen. Met haar zachte gerimpelde handen reikt ze naar mijn krullende haar. Een kleine twinkeling verheldert haar blik. “Je bent mooi, net zo mooi als tante toen ze jong was,” zegt ze plotseling. Jong? Ik ben vijfentwintig. Een kwartje. Een halve Sarah. Volwassen en oud. Tenminste, dat is wat ze zeggen. Het zinnetje “nu word je echt oud” galmde na elke felicitatie op mijn vijfentwintigste verjaardag nog minutenlang door mijn gedachte. Frustrerend vind ik het, dat er zo obsessief wordt stilgestaan bij het feit dat de tijd verstrijkt. Ik ben nu misschien – zo goed als - volwassen, maar maakt dit mij ook oud? De koekoeksklok tikt tijdens mijn gedachtestroom rustig verder. Ik besef me hoe de tijd mijn wereld heeft veranderd, terwijl hier alles nog altijd hetzelfde is. Al meer dan vijfentwintig jaar zit mijn oma op dezelfde stoel, drinkt ze uit hetzelfde delftsblauwe kopje en morst ze thee op het Perzische tapijt. Ondertussen, in al die tijd, proefde ik het leven en bloeide ik uit tot de persoon wie ik nu ben.

Zoals mijn oma net naar mij staarde, staar ik nu naar haar. Ze is op en versleten, net als haar gelijmde delftsblauwe kopje en verschoten Perzische tapijt. Toch gaf ze me zojuist onbewust een levensles: pas wanneer de tijd stil komt te staan en het leven je langzaam verlaat, dan ben je oud.

affectie voor de wereld met haar imperfecties en ongrijpbaarheden

affectie voor de wereld met haar imperfecties en ongrijpbaarheden

een visuele opstapeling van inspiratie of irritatie

een visuele opstapeling van inspiratie of irritatie